چنانچه از اين حديث بر مى آيد; حضرت فاطمه عليها السلام با جبرئيل ارتباط مستقيم و مداوم داشت و اخبارى از دنيا و آينده و عالم برزخ را از او دريافت مى كرد . بدين وسيله ميزان علم، اطلاع و آگاهيش، محدود به زمان و مكان خود نبوده است; بلكه علم او بسيار گسترده بود و از علم الهى سرچشمه مى گرفت .

فاطمه زهرا عليها السلام بر امورى اشراف داشتند كه نزد ديگران پوشيده و پنهان بود . از جمله اين موارد; علم حضرت به زمان مرگ خويش بود! چنانچه در روايتى اسماء بنت عميس - همسر جعفر طيار - چنين مى گويد:

«حضرت زهرا عليها السلام هنگام وفات به من فرمودند: هنگام وفات پيامبر صلى الله عليه و آله، جبرئيل مقدارى كافور بهشتى براى رسول خدا صلى الله عليه و آله آورد . پيامبر آن را سه قسم كرد; يك قسم آن را براى خود برداشت; قسم ديگر را براى على عليه السلام و قسم آخر را براى من گذاشت . اى اسماء! آن مقدار كافور را بياور و كنار سرم بگذار، اندكى صبر كن و در انتظار من باش، پس مرا صدا بزن، اگر جوابت را ندادم; بدان كه به پدرم رسول خدا صلى الله عليه و آله ملحق شده ام .

اسماء مى گويد: اندكى صبر كردم و آنگاه فاطمه عليها السلام را صدا زدم، جوابى نشنيدم، دانستم كه فاطمه عليها السلام به ملكوت اعلى پيوسته است . (3) »
 
 
1) عوالم العلوم، شيخ عبدالله بحرانى اصفهانى، ج 11، ص 78، انتشارات انصاريان، ص 1411 .

2) اصول كافى، محمد بن يعقوب كلينى، ج 1، ص 458، انتشارات عميد تهران .

3) محمد دشتى، نهج الحياة فرهنگ سخنان فاطمه عليها السلام، چ ششم، قم، مؤسسه تحقيقاتى اميرالمؤمنين عليه السلام 1373، ص 236