جبرئيل براي بشارت محمد صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم و خديجه فرود آمد و گفت: يا رسول اللَّه! بچه اي كه در رحم خديجه مي باشد، دختر ارجمندي است كه نسل تو از وي بوجود خواهد آمد. او مادر امامان و پيشوايان دين است كه بعد از انقطاع وحي جانشين تو خواهند شد.
پيغمبر اكرم بشارت پروردگار جهان را به خديجه ابلاغ نمود و بدان نويد فرحبخش دلش را شاد گردانيد. [1] .
خديجه اي كه براي ترويج توحيد و خداپرستي از همه چيزش گذشت و به هر محروميت و فشاري تن داد، ثروت بي پايانش را وقف اين هدف مقدس نمود، دوستان و رفقايش را از دست داد، محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و هدف بزرگ او را بر ما سوي اللَّه ترجيح داد، وقتي از زبان رسول خدا مي شنود كه خدا چنين سعادت بزرگي را نصيبش كرده كه پيشوايان معصوم دين از او بوجود مي آيند، دلش لبريز شادماني و سرور ميگردد و حس فداكاري او بيشتر تحريك مي شود و با خداي خويش و طفلي كه در اندرون دارد مأنوس مي گردد
1] دلائل الامامة ص 8.
