بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و الصلاه علی سیدالأنبیاء محمد و آله الطاهرین و اللعن الدائم علی اعدائهم أجمعین .

و بعد ؛ قال الله – عزّ من قائل –  و من یعظّم شعائر الله فإنها من تقوی القلوب – (حج آیه ی 32 )

تمام تقواها مرتبط به قلب است و جسد به منزله ی خادم است و اختصاص شعائر به این است که تقوا را در قلوب دیگران تثبیت می نماید و علاماتی هستند که به واسطه ی آنها به ذی العلامه پی می برند .

فرموده اند : علامات المؤمن خمس : صلاه الإحدی و الخمیس ، و زیاره الأربعین و التختّم بالیمین و تعفیر الجبین و الجهر ببسم الله الرحمن الرحیم (المزار ص 53 – بحارالانوار ج 98 ص 339 - وسائل الشيعه ج 10 ص 373 )

و همه ی انها معلوم دیگران می شوند و به { وسیله ی } آنها به یاد خدای اجل و طاعت او می رسند .

شعائر منصوبه و مورد نظر امر  مانند « إنّ الصّفا و المروه من شعائر الله »( البقره آیه 160 ) و « لا الشهر الحرام و لا الهدی و لا القائد »( المائده آیه ی 2)

و همچنین منصوص از منع – مثل تزیین مساجد با ذهب – مورد بحث نیستند و اگر منصوص نباشد ، امر یا نهی محل تمسک به عموم « و من یعظّم شعائر الله » می باشد .

پس هر عبادتی که سبب شود از برای  دخول دیگران در یاد خدا و در اطاعت خدا ، مقرب است از دو جهت ؛ یکی از آن جهت که خود ، مأمورٌبه است و دیگری از آن جهت که تهییج دیگران به سوی اطاعت است و ذوالشرافتین است .

نماز شب عبادت است اگر چه کسی نفهمد ، از یک جهت ؛ و نماز روز عبادت است اگر چه کسی نشنود ، از دو جهت ، لذا در علل { الشرایع } مذکور است حکمت جهر به نماز شب و اخفات در نماز روز  ؛ و ادخال سرور در قلب مؤمن به مباح ، عبادت است از یک جهت ، و به عبادت از دو جهت ؛ طوافِ بیت { الله } عبادت است از دو جهت ؛ زیرا خودش مأمورٌبه است و سبب می شود برای دخول دیگران به آنو امثالِ آن .

اهل بيت (عليهم السلام)، نور واحد
    اهل بيت (عليهم السلام ) همه ، نور واحدند، لذا انسان به هر كدام متوسل شود، از ديگرى جواب مى گيرد. البته مصححى در كار است . هم چنان كه از حضرت رسول (صلى الله عليه و آله و سلم ) حاجت خواسته اند و ايشان به حضرت امير (عليه السلام ) و آن حضرت به امام حسن (عليه السلام ) تا امام زمان (عجل الله تعالى فرجه الشريف ) حواله داده اند؛ زيرا، مجرى امور، در اين زمان ، آن حضرت است .
    پارسال شخصى در مشهد كنار من آمد و گفت : ديشب در حرم امام رضا (عليه السلام ) پنج كرامت از آن حضرت مشاهده كردم .
    هم چنين عجيب اين كه امسال شنيدم ، دو نفر عرب كه از معاودان مقيم مشهد بودند، به بيمارى سختى مبتلا شدند و جداگانه براى شفا و قضاى حاجت خويش به امام رضا (عليه السلام ) متوسل شدند و هر دو گفتند: همان شب توسل ، در خواب ، حضرت معصومه (عليهاالسلام ) را ديديم كه فرمود: حضرت رضا (عليه السلام ) فرمودند:
(حاجت شما برآورده شده است .) و به يكى از آن دو كه كنار سرش به عمل جراحى احتياج داشته ، فرموده :
ديگر احتياجى به عمل ندارى .
و به ديگرى فرموده : خيلى گريه كردى ! زياد گريه نكنيد؛ زيرا، حضرت ، از گريه شما زوار و دوستان متاءذى و متاءثر مى شوند. اينان و اهل بيت (عليهم السلام ) با هم اتحاد و اتصال دارند.
   خواهر و برادر را ببينيد كه از برادر خواسته خواهر جوابش را داده است، از اين جا استفاده مى  شود كه حضرت رضا و حضرت معصومه ـ عليهماالسّلام ـ با هم اتّحاد و اتّصال دارند، بلكه همه نور واحدند، لذا انسان به هر كدام كه متوسّل شود، از ديگرى جواب مى  گيرد.