اختر
پنجمین اخترِ عصمت، وارثِ صبری و حلمی
باقرِ آلِ رسولی، تو شکافنده‌ی علمی
گلرخان پیش رخت می‌میرمند
عالمان از مدد می‌گیرند
مددی ـ مولا امامِ باقر
مددی ـ مولا امامِ باقر (3)
گلی از تبارِ عشقی، به دو هستی نورِ عینی
تو حدیثی از بهاری، تو سلاله‌ی حسینی
آمدی گل به جهان افشاندی
کربلا را به همه فهماندی
مددی ـ مولا امامِ باقر
مددی ـ مولا امامِ باقر (3)
ای به دیده دیده‌ای تو، معنیِ قرآن ناطق
مکتبت زمینه‌سازِ، مکتبِ جعفر صادق
از ازل عبد و مطیعت شیعه
عاشقِ خاک بقیعت شیعه
مددی ـ مولا امامِ باقر
مددی ـ مولا امامِ باقر (3)

مسافر
بر روی دل نوشتم
با کِلکِ سرنوشتم
هستی تو در سرشتم
درّ گران و نادر
جانم امام باقر
جانم امام باقر(4)
از علم تو بگویم
عشق تو را بجویم
کوی تو آرزویم
گردیده سینه طایر
جانم امام باقر
جانم امام باقر(4)
ای آشنای دل‌ها
حال و هوای دل‌ها
دارد نوای دل‌ها
بر کربلا مسافر
جانم امام باقر
جانم امام باقر(4)

مدینه‌ی دل
ماه زیبای رجب به سینه تابیده
شروعِ عاشقی  و بهارِ امیده
تو مدینه‌ی دلم یه خونه‌ی نوره
بین اون خونه یه یارِ مثلِ خورشیده
منکه امشب مثلِ طائرم خدا
برا اعتکاف که حاضرم خدا
در پناه عشقِ باقرم خدا
یـــــــا  ـ مولانا مولانا ـ امام باقر(3)
مادرش که ثمرِ باغِ حسن باشه
گرمِ دیدارِ رخِ گلِ چمن باشه
پدرش پور حسینی، حضرت سجاد
ناظر چشمای آهوی ختن باشه
این که چشماش یه جهان حقایقه
سبب عاشقی و علایقه
حاصل صنوبر و شقایقه
یـــــــا  ـ مولانا مولانا ـ امام باقر(3)
گرمی ماهِ رجب بی‌عشقِ اون سرده
دلِ بی محبّت آقا پر از درده
اون شکافنده‌ی هر چی علم تو دنیاست
علم عالم پیش اون قدش رو خم کرده
هر کی تو سینه‌ی اون ارادته
تو دلش هر روز و شب یه حاجته
خدا شاگردی اون سعادته
یـــــــا  ـ مولانا مولانا ـ امام باقر(3)